Twister.

W Oklahomie spodziewany jest potężny huragan. Dwie konkurujące ze sobą grupy naukowców chcą zbadać to zjawisko. Kto zrobi to pierwszy zyska sławę, ale zadanie to nie należy do łatwych, a wiąże się z ogromnym ryzykiem. Jo Harding kierują grupą uniwersyteckich naukowców, jej rywal dr Miller finansowany jest przez wielkie koncerny.

Całkiem przyjemnie się go ogląda. Tornado, które skutkuje totalną demolką. Lubię takie filmy katastroficzne, a w szczególności, kiedy zostają dobrze i przejrzyście zaprezentowane. Żywioł, wobec którego człowiek jest nieuchronny. Miło było zobaczyć Helene Hunt, która całkiem dobrze wypadła w swojej roli. Polecam! Nie tylko dla samych efektów!

Ocena: 8/10

—-

Film uważam za bardzo udany. Szczególnie zaimponowały mi efekty specjalne. W idealny sposób przedstawione zostało zjawisko tornada. Gra Helene Hunt – rewelacyjna! Mówi o tym, że w nawet najgorszych sytuacjach życiowych, można dążyć do celu. Pokazuje upór i nie poddawanie się w dążeniu do celu.

Ocena: 9/10

(magdus204)

Blow.

Oparta na autentycznych wydarzeniach historia Georga Jung’a. Pod koniec lat 70-tych Jung trafił do więzienia za posiadanie marihuany. Po krótkim pobycie za kratkami w wczesnych latach 80-tych podjął się “wprowadzenia na rynek” nowego narkotyku – kokainy. Obecnie jest jedynym Amerykaninem, który na przemycie narkotyków, współpracy z kartelem z Medellin zarobił miliony dolarów, płacąc jednak za to wysoka cenę.

Spektakularny film opowiadający dosyć ciekawą historię handlarza narkotyków i przemytnika George’a. Johnny Depp idealnie się wpasował do tej roli. Koncepcja kreacji jego postaci sprawia, że widz przyklaskuje szczęściu, kibicuje mu i współczuje niepowodzeniom. Jest z nim na dobre i na złe. Przechodzi z nim wzloty i upadki. Jest to film o marzeniach – niewłaściwych marzeniach. Dobry film z Deppem na pierwszym miejscu. Polecam!

 Ocena: 8/10

Arachnofobia.

W Wenezueli ekspedycja przyrodnicza odkrywa nowy gatunek pająków – bardzo jadowity. Ten przez zbieg okoliczności dostaje się do małego miasteczka i zaczyna zabijać niewinnych ludzi. Wkrótce pająki zaczynają się rozmnażać i siać śmierć…

Idealny film dla kogoś o tytułowej fobii. Trzyma w napięciu. Najeżdżanie kamerą, poszczególne zbliżenia na pająki przysparzają ciarek na plecach.. Specyficzny horror o stworach atakujących ludzi, wyrastający w latach 90′tych. Jest dobry, choć wyolbrzymiony. Zawsze wracam do niego z sentymentu i z tworzenia wokół tego filmu lęku przed pająkami.. po tym filmie można dopiero zacząć się bać pająków. Ostatnia scena z lekka przesadzona..

Ocena: 6/10

Armageddon.

Naukowcy odkrywają, że do Ziemi zbliża się
wielki asteroid. Katastrofie może zapobiec wyprawa promu kosmicznego, którego załoga dokona desantu i zdetonuje ładunki nuklearne. Szefem misji zostaje geodeta, specjalista od wierceń
naftowych.

“Armageddon”, to chyba najbardziej wyróżniający się film o zbliżającej się zagładzie świata. Delektowanie się tym filmem, to czyste zajadanie się efekciarstwem zmieszanym z dobrą obsadą, z dramatycznym klimatem, który sprawia, że trzeba ku pamięci i heroizmowi Ameryki wycisnąć jednak tą łezkę wzruszenia.. no i po uformowaniu się tego wszystkiego, dostajemy jednolitą postać czystej rozrywki, która zachwyci niejeden raz. Aż chciałoby się go zbesztać w błocie i wysmarować go z każdej strony za schematyczny patos i monumentalizm działań i zachowania Amerykanów, za flagę, za pomnik ku wybitnym zasługom.. No, ale to się łyka, i to się podoba. Dajmy na to, scenę poświęcenia dla ludzkości jednego istnienia, jakim jest Bruce Willis, i te jego pożegnanie z córką – mimowolnie gula pojawia się w gardle, i jakoś tak smutno.. To się podoba. Dobry film, jako swoista rozrywka, zabawa, chwila odetchnienia od ogólnego zmęczenia, zamętu, przy którym drętwo je się popcorn.. Bez kozery można powiedzieć, że Bay stworzył kawał dobrego kina akcji. Nie pogardzisz.

Ocena: 8/10

Bruce Almighty/Bruce Wszechmogący.

Bruce Nolan pracuje w lokalnej telewizji, codziennie kręci krótkie reportaże, które podobają się wszystkim, tylko nie jemu. Pracując w telewizji marzy mu się władza na miarę co najmniej wielkich i sławnych prezenterów, a może i większa…? Kiedy więc Bruce wylatuje z pracy zaczyna czynić wyrzuty samemu Bogu. Jeśli coś komuś się nie udało – to właśnie Jemu – Stwórcy. Wzywany w ten sposób Najwyższy wreszcie odpowiada na wezwania Bruce’a i postanawia spełnić jego marzenia. Daje mu całą swą moc i wysyła, by naprawiał świat.

Jedna z lepszych komedii Carreya. Ciekawa konwencja epatująca z lekka nowością i świeżością. Momentami można naprawdę zrywać boki, w szczególności np. jeśli chodzi o scenę w studio, kiedy Baxter był manipulowny przez Bruce’a. Fantastyczne efekty specjalne, scenki wyjęte wprost z Biblii. Podobała mi się również postać Freemana – utkwił mi gdzieś w pamięci, jeśli chodzi o film, zaś dla równowagi, Jennifer Aniston psuła wszystko przez swoją bezbarwność i jednostajność. Lubię do niego wracać. Lekki z małą dozą moralizatorstwa. Szanuj innych, a będziesz szanowany..

Ocena: 8/10

Home alone/Kevin sam w domu.

Rodzina McCallisterów zamierza spędzić Świeta Bożego Narodzenia we Francji. Niestety w dzień wyjazdu omal nie spoźnili się na samolot. W wyniku małego zamieszania, tylko jednego zapomnieli ze sobą zabrać… KEVINA! 8-letni członek rodziny zostaje sam w domu, od tej pory musi sam sobie radzić ze wszystkim w czym do tej pory wyręczali go rodzice… łącznie z dwoma złodziejami, którzy tylko czyhają by okraść dom McCallisterów.

Film o tym, jak popierdułkę i rodzinne popychadło zostawili McCallisterowie, dosyć omyłkowo. Oglądanie tego filmu wpisało się już w jakiś świąteczny obowiązek, bo nie da się do niego nie wracać. Miło się ogląda banalizm i naiwność filmu, kiedy mały chłoptaś całkiem dobrze radzi sobie ze złodziejami – i o to chodzi – kawał dobrej rozrywki, czas na odmóżdżenie. Z sentymentu wraca się do latających żelazek, gwoździ wbitych w nogi, potłuczonych bombek i całej aury świąt wokół.

Ocena: 7/10

Vinci.

Z więzienia wychodzi Cuma, specjalista od kradzieży dzieł sztuki. Znajomy paser zleca mu wykradzenie “Damy z łasiczką” Leonarda da Vinci. Cuma zaczyna kompletować ekipę…

Powrót Machulskiego. W czysto rozrywkowym stylu. Film jest całkiem przyjemny. Dobrze się go ogląda. A w szczególności, kiedy idealnie komponuje się z tematem Kamila Baar – dała do niego dużo świeżości i humoru. Coś nowego. Coś fajnego. Coś, co momentami rozśmieszało.. ale nie powaliło. Jest dobrze.

Ocena: 7/10

Judgement night/Sądna noc.

Czwórka przyjaciół jedzie na mecz bokserski. Chcąc ominąć korki skręcają w boczną uliczkę. Nagle trafiają w sam środek słynnego z przestępczości getta. Tu niespodziewanie stają się świadkami brutalnego morderstwa, którego sprawca nie życzy sobie żadnych świadków. Udaje im się uciec, ale wkrótce zabójca wpada na ich trop. Bandyta ma broń i doskonale zna teren, natomiast oni w ogóle nie wiedzą, gdzie się znajdują i w którą stronę uciekać…

W porównaniu z całą serią różnych, wielorakich filmów sensacyjnych ten jest świetny. Podczas oglądania “Sądnej nocy” napięcie rośnie wraz z każdą kolejną minutą, z każdą kolejną ucieczką poszkodowanych przed oprawcami. Film trzyma za gardło do ostatniej minuty. Na uwagę zasługuje chociażby specyficzny klimat ciemnych, brudnych, dzielnicy slumsów. Warto obejrzeć!

Ocena: 8/10

Deep Impact/Dzień Zagłady.

Młoda reporterka zostaje porwana przez urzędników rządowych i w największej tajemnicy spotyka się z prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Ten przekazuje jej sensacyjną informację: Ziemi grozi zderzenie z kometą, rząd planuje misję kosmiczną, która ma zapobiec katastrofie.

Bardzo piękny film. Oczywiście, to jeden z tych filmów, które wpisują się w klasę filmów takich jak “Armageddon” czy “Dzień Niepodległości”. Ten wypada na tle innych całkiem dobrze. Poruszająca jest bezradność ludzi, ich oczekiwanie na koniec świata. Da się zauważyć ludzkie, naturalne reakcje. Nie obeszło się bez bohaterstwa i chwały tym, co poświęcili życie, by móc uratować ludzkość. Widzimy ludzkie odruchy, reakcje, emocje. Małość wobec wielkości zagrożenia. Efekty specjalne są wybitne, ale nie stanowią siły filmu. Nie można obejść obojętnie obok tego filmu…

Ocena: 8/10

Reservoir Dogs/Wściekłe psy.

Po nieudanym napadzie na sklep jubilerski gangsterzy spotykają się, aby ustalić, kto zdradził policji ich plan i kto był “wtyczką”. Każdy staje się podejrzanym.

Kwintesencja umiejętności i specyfiki filmów Tarantina. Nie wiem, czy najlepszy, ale na pewno jeden z lepszych dziełek. Ten film to charakterystyczny free-style’owy klimat i klasa sama w sobie. “Wściekłe psy”, to obraz, w którym każda postać jest wyraźna, która ma coś w sobie, która każda ma swoje 5 minut. Film ten ma wszystko, co powinno być w kinie Tarantinowskim: świetna improwizacja (rozwalająca etymologia tytułu “Like a Virgin”), muzyka – iście stylowa, zamoczona gdzieś w latach 70′tych, płynie gdzieś w tle.. dialogi, fantastyczne teksty, którymi główne postaci sypią jak z rękawa.. niestandardowa fabuła. Mistrzostwo.

Ocena: 9/10